ندای کویر در توقیف 30 سالگی انقلاب

عکس دیده نشده ازسیدحسن خمینی

امیر شکیبا — Mon, 26 Jul 2010 21:22:25 GMT

محسن آرمین آزاد شد

امیر شکیبا — Sat, 24 Jul 2010 18:53:26 GMT

محسن آرمین پس از تودیع وثیقه 200 میلیون تومانی از زندان آزاد شد.

به گزارش ایسنا به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی دادسرای عمومی و انقلاب تهران، امروز - شنبه - محسن آرمین پس از تودیع وثیقه صادره به میزان 200 میلیون تومان از زندان آزاد شد.

دادستان تهران اواخر اردیبهشت‌ماه به ایسنا گفت: محسن آرمین عضو سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی به اتهام ارتکاب جرایم امنیتی بازداشت شده است و پرونده این عضو شورای مرکزی سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی، در دادسرای شهید مقدس در حال بررسی است و تحقیقات در این زمینه ادامه دارد.

آیا می دانید ؟؟؟...

امیر شکیبا — Fri, 23 Jul 2010 20:09:14 GMT

آیا میدانید که اگر شخصی ۲۰۰ سال عمر کند و هرماه ده میلیون تومان خرج کند، در طی ۲۰۰ سال به ۲۴ میلیارد تومان نیاز خواهد داشت؟

آیا میدانید یکی از روسای جمهور توانسته ۳۴۰ هزار میلیارد تومان را از درآمدهای نفتی بر باد دهد؟ (بانک مرکزی - وزارت نفت - روزنامه سرمایه ۱۷/۱۲/۸۷ و ۰۶/۰۳/۸۸)

آیا میدانید که در طول تاریخ ۱۰۰۰۰ ساله ایران هیچوقت این ثروت برای ایران بوجود نیامده بود؟

آیا میدانید که در جنگ ۸ ساله؛ سالانه بطور متوسط ۱۲۵ میلیارد دلار خسارت به کشور وارد شد، اما عملکرد یکی از دولتها باعث شد سالانه ۱۸۸ میلیارد دلار خسارت به کشور زده شود؟ (جدول متن ثروت های ملی بر باد رفته در همین مطالب عملکرد اقتصادی)

آیا میدانید خسارت همان دولت در اقتصاد، حدود ۷۵ درصد جنگ ۸ ساله با صدام بوده و خسارت های اجتماعی، علمی و معنوی و فرهنگی و سیاسی آن قابل محاسبه نیست؟(جدول متن ثروت های ملی بر باد رفته در همین مطالب عملکرد اقتصادی)

آیا میدانید که همان دولت، گاز را از کشور ترکمنستان ۳۵۰ دلار در هر هزار متر مکعب می خرد و به ترکیه ۲۰۰ دلار می فروشد؟ و آیا میدانید که پیشنهاد ترکمنستان ۱۴۰ دلار بود، اما پس از طولانی شدن مذاکرات، نهایتاً قرارداد ۳۵۰دلاری منعقد شد؟ (روزنامه سرمایه ۱۴/۱۰/۸۷)

آیا میدانید که ۴۴ درصد درآمد های نفت، گاز و پتروشیمی کشور در پس از انقلاب، در طی دوره ۴ ساله ریاست جمهوری همان رییس دولت اتفاق افتاده است؟ (وزارت نفت - بانک مرکزی - روزنامه سرمایه ۱۷/۰۲ و ۰۶/۰۳/۸۸)

آیا میدانید که خسارت اقتصادی همان دولت آنقدر زیاد است که به هر خانواده ایرانی بیش از ۵/۱ کیلوگرم طلا می رسید؟ (مقاله فرصت سوزی ها و خسارات اقتصادی همان دولت)

آیا میدانید که لایحه چند همسری را همان دولت به مجلس تقدیم کرده بود تا بصورت قانون درآید؟ (سایت مجلس)

آیا میدانید که ساخت پالایشگاه های نفت در همان دولت،‌سالانه ۵/۱ درصد پیشرفت داشته و با این حساب ۶۷ سال طول می کشد تا ساخته شوند؟(روزنامه سرمایه ۱۴/۰۲/۸۸)

آیا میدانید که مهندس میر حسین موسوی در زمان جنگ از محل صرفه جویی برنج یارانه ای، پالایشگاه آبادان را در در طی ۹۸ روز به بهره برداری رساند؟(سایت کلمه)

آیا میدانید که دارندگان سهام عدالت بابت قسط های دو سال ۸۶ و ۸۷ حدود ۲۰۰ هزار تومان به همان دولت بدهکارند، اما همان دولت برای جمع آوری رای، ۸۰ هزار تومان سود آنها را پرداخت می کند و پس از به قدرت رسیدن، اقساط را دریافت خواهد کرد؟ (روزنامه سرمایه یکی از شماره های اردیبهشت)

آیا میدانید به علت اینکه شرکت های زیان ده را به شرکت های سهام عدالت داده اند، سهام عدالت فاقد سود بوده، اما همان دولت برای عوامفریبی سودی پرداخت می کند؟ (روزنامه سرمایه یکی از شماره های اردیبهشت)

آیا میدانید که در بازارهای خرید و فروش سهام، سهام عدالت پانصد هزار تومانی را حتی به ۵۰۰ تومان نمی خرند؟ (بروید امتحان کنید)

آیا میدانید که گرانی لجام گسیخته در جامعه، که نتیجه سیاست های اقتصادی همان دولت است باعث شده، ارزش حقوق ۷۰۰ هزار تومانی امروز مانند حقوق ۲۰۰ هزار تومانی سال ۸۴ باشد؟

آیا میدانید طبق آمار بانک جهانی، فساد در دستگاههای دولتی ایران در طی ۴ سال همان دولت، ۶۵ رتبه اضافه شده و به ۱۴۱ در بین ۱۹۴ کشور دنیا رسیده است؟ (صندوق بین المللی پول - روزنامه سرمایه ۰۶/۰۲/۸۸)

آیا میدانید که اعتبار گذرنامه ایرانی در بین ۱۹۴ کشور جهان به رتبه ۱۹۳ رسیده و فقط یک کشور وضع بدتری نسبت به ما دارد؟ (صندوق بین المللی پول - روزنامه سرمایه ۰۶/۰۲/۸۸)

آیا میدانید عملکرد همان دولت در بانک های کشور، آنها را به پرتگاه ورشکستگی کشانده و آیا میدانید که ورشکستگی بانکها در هر کشوری از خطر جنگ بالاتر است؟ (دنیای اقتصاد ۰۳/۱۲/۸۷ و روزنامه سرمایه ۰۶/۰۲/۸۸)

آیا میدانید که امارات و قطر از میدان های گازی مشترک سالانه بیش از ۱۲ هزار میلیارد تومان گاز بیشتر برداشت می کنند و عدم سرمایه گذاری ایران در دولت نهم منجر به این شده که همسایگان شمالی و جنوبی منابع و ثروت مردم ایران را به یغما ببرند و همچنین اهمیت این موضوع کمتر از واگذاری خاک ایران به بیگانگان نیست؟ (وزارت نفت - روزنامه سرمایه ۲۱/۰۲ و ۱۰/۰۲/۸۸)

آیا میدانید عملکرد تنش زای سیاست خارجی همان دولت باعث شده که:

1- تحریمهای بین المللی امکان تکمیل طرح های نفت و گاز و پتروشیمی و سایر صنایع را غیر ممکن کند. 2- باجهای فراوانی در نفت و گاز و انرژی اتمی و حتی در زمینه حقوق ایران در دریای خزر به روسیه داده شود . 3- امکان انتخاب ایران برای عقد قرارداد با شرکت های معتبر و مهم نفت و گاز دنیا از دست برود و بجای آن شرکت های دست چندم چینی و روسی و حتی ویتنامی و اندونزیایی با تکنولوژی عقب افتاده جایگزین آنها شود. 4- طرح ها و کارخانه های جدید ایجاد نشود و مسیر رشد و توسعه کشور بسته شود . 5- و صدها فرصت ثروت و درآمد و میلیون ها شغل از دست برود؟ (بانک مرکزی - بانک جهانی - روزنامه سرمایه ۰۲/۰۳/۸۸) ۱- کالاهای وارداتی ۴۲ هزار میلیارد تومان گران خریداری شود .

آیا میدانید سیاست خارجی همان دولت با کشور هایی در ارتباط است (جزایر قمر) که دولت آنها حتی پول بلیط هواپیما ندارد و با خرج ایران به کشور ما می آیند؟

آیا میدانید رییس همان دولت در سفر به کنیا (کشور آفریقایی) پیشنهاد داده که ایران حاضر است نفت را با ۳۰ درصد تخفیف بفروشد؟ (اکونومیست شماره های مربوط به اسفند ماه ۸۷)

آیا میدانید یک رئیس جمهور در دنیا به عنوان دکور و نماد یک ملت و کشور مطرح است و لحن صحبت و برخوردهای آقای رییس جمهور همان دولت باعث شده نگاه جهانی به ایران، یک نگاه منفی و نامناسب باشد؟

آیا میدانید که بسیاری از کارخانه هایی که رییس همان دولت در دو سال اول ریاست جمهوری خود افتتاح کرد بین ۶۳ تا ۹۵ درصد آنها در زمان رییس دولت قبلی ساخته شده بودند؟ (روزنامه سرمایه ۲۹/۰۲/۸۸)

آیا میدانید پروژه ماهواره ایرانی امید در دولت های قبلی شروع شده بود و عمده کار آن را دولت قبلی همان دولت انجام داده بود؟

آیا میدانید که تعدادی از پروژه ها و طرح ها و کارخانه ها در زمان دولت قبلی به بهره برداری رسیده و آن زمان افتتاح شده بود ، اما وزرای همان دولت دوباره آنها را افتتاح می کنند؟ (روزنامه سرمایه ۲۹/۰۲/۸۸)

آیا میدانید که همان دولت شروع حفاری و ساخت تونل البرز را در راه آهن اصفهان - شیراز با نشان دادن تونل دیگری، به عنوان اتمام و بهره برداری به ملت گزارش داد و ملت را فریفت؟ (اعتماد ۱۰/۰۲/۸۸)

آیا میدانید که صدا و سیما عملکرد کوچک رییس همان دولت را بسیار بزرگ جلوه داده و بارها برای آن تبلیغ راه می اندازد، اما عملکرد دولت قبلی همان دولت را گزارش نمیکرد؟

آیا میدانید که در دولت قبلی همان دولت، راه آهن بافق - مشهد به طول ۱۰۰۰ کیلومتر سه ساله ساخته شد، اما در همان دولت، سالانه کمتر از ۵۰ کیلومتر راه آهن ساخته شده است؟ (اعتماد ۱۰/۰۲/۸۸)

آیا میدانید در کدام دولت هزاران میلیارد تومان از درآمد های نفتی به خزانه واریز نشده و مشخص نیست که چه شده است؟ (روزنامه سرمایه ۰۱/۰۲/۸۸ و دیوان محاسبات)

آیا میدانید که برای صادرات میوه ایران، هواپیمایی عوارض سنگینی میگیرد، اما برای واردات میوه عوارض پایین؛ و نتیجه این امر آن شده که میوه های خارجی باعث ورشکستگی باغداران و کشاورزان شود؟ (روزنامه سرمایه ۱۴/۰۲ و ۲۹/۰۱/۸۸)

آیا میدانید که در دولت قبلی همان دولت، ایران به خودکفایی گندم رسید اما با سیاست های همان دولت باعث شد که در ۱۳۸۷ با ۵ میلیون تن واردات یکی از بزرگترین وارد کنندگان گندم جهان شده ایم؟ (روزنامه سرمایه ۱۴/۰۲ و ۲۹/۰۱/۸۸)

آیا میدانید که در همان دولت در طی حدوداً چهار سال فقط ۲۱۰۰ واحد مسکن مهر ساخته شده (یعنی سالانه ۵۲۵ واحد) و با این روند برای رفع مشکل مسکن مردم و جوانان بیش از ده هزار سال زمان لازم است، این در حالی است که تاریخ ایران از زمان هخامنشیان تا به حال ۲۵۰۰ سال بیشتر نیست؟ (سایت مسکن مهر - وبلاگ مهندس عبدالعلی زاده - و یکی از شماره هایاردیبهشت روزنامه سرمایه)

آیا میدانید به اعتراف مسئولان همان دولت و نظر کارشناسان طرح هایی مانند مسکن مهر، بنگاههای زود بازده، اشتغال سریع و سهام عدالت همگی طرح های شکست خورده اند و تقریباً هیچ نفعی برای ملت نداشته و دولت با تبلیغات فراوان از طریق تلویزیون و رادیو توانسته نظر مردم را جلب کند؟ (روزنامه سرمایه ۲۸/۰۲/۸۸)

آیا میدانید در معاونت برنامه ریزی و نظارت راهبردی همان دولت، رییس همان دولت با راه اندازی دوره های چند ماهه به تعدادی از همکاران دولتی، مدرک فوق لیسانس داده می شود . این در حالی است که در دانشگاهها برای گرفتن مدرک فوق لیسانس بایستی حدود دو سال وقت صرف کرد؟ (روزنامه سرمایه ۲۰/۰۲/۸۸)

آیا میتوانید حدس بزنید که این «همان دولت» کدام دولت است؟

پاسخ به یک دوست خشمگین ( نوشته ای از سید ابراهیم نبوی )

امیر شکیبا — Thu, 22 Jul 2010 22:47:31 GMT

بخش نخست:

اگر مهاجرانی وزیر ارشاد نبود

دیروز یکی از دوستانم یادداشتی نوشت که فکر می کنم خواندنش و پاسخ به آن
می تواند به ما کمک فراوانی بکند. او نوشته است

" امروز نبوی یادداشت کوتاهی نوشته بود با عنوان: انتقاد حق مسلم ماست.
البته که حق مسلم ماست. اما پیش از انتقاد شاید گاهی باید یک تلنگری
بخوریم تا چیزهایی یادمان بیافتد. صحبتم با طنز پرداز و نویسنده زبر دستی
است که سالها مقاله ای صنار و سه شاهی از گل آقا و جامعه می گرفت، لابد
خانه ای اجاره ای داشت در تهران، اما با عشق به کارش به لب همه ما لبخند
می آورد. ابراهیم خان! همان زمانی که شما تاکسی می گرفتی ومی رفتی دفتر
روزنامه سیاسیون با راننده و ماشین دولتی در شهر تردد می کردند. یکی از
آنها عطاءالله خان مهاجرانی که در دوران وزارت هم پسر بزرگش راننده داشت،
هم دختر بزرگش، هم لابد پسر کوچکش و دختر کوچک هم که کوچک تر از آن بود
که راننده اختصاصی داشته باشد.

غرض این که به شما یاداوری بکنم نقش نویسنده و روشنفکر یک چیز است و نقش
سیاست مدار از جمله از نوع اصلاح طلب یک چیز. اهل سیاست مرغ و مسمای
حکومت را زده اند به شکم، ویلای لواسان از دست سردار سازندگی، سهام فلان
کارخانه، حقوق مزایا خلاصه شیرینی جمهوری اسلامی زیر دندانشان مانده. پس
تعجبی ندارد وقتی از مهاجرانی می پرسند چه کسی در جنبش سبز است؟ بگوید یک
سری از اول با امام مخالف بودند، با روحانیت مخالف بودند و اینها در جنبش
نیستند.

خب مهاجرانی بقای سیاسی خودش را در نظام اسلامی تعریف می کند. اگر نظام
نباشد کرسی وکالت نیست، لباس صدارت نیست. اما نبوی جان جمهوری اسلامی که
نباشد برای ما یک کافه باحالی در دربند هست که آبجوی تگری بنوشیم. یا
برادر زن آقای مهاجرانیی کدیور در روز روشن شعارهای مردم را نادیده می
گیرد و ماهیت انقلابی و ضد ولایی جنبش را نادیده می گیرد. برادر من این
ها هدف دارند، اینها می خواهند ولی فقیه و رییس جمهور شوند. هزار بی شرفی
هم می کنند تا به مقصود برسند. من و توی یک لاقبا که نه سهمی از زمین های
لواسان داشته ایم و نه دلار نرخ دولتی می گرفتیم در بازار آزاد آبش کنیم،
می توانیم با شرافت بنویسیم.

شما هم باهوش تر از آن هستی که تناقضات حرف های موسوی و تمسک به قانون
اساسی را بفهمی. پس سوالی نمی ماند جز این که یاداوری کنم جو گیر نشو
اخوی. اصلاح طلب ها را باید مدام فشار داد تا دو کلمه حرف مناسب از
دهانشان بیرون بیاید، اگر ما بشویم تحصین گر چشم بسته آقایان که نمی شود.
دفعه قبل که خیلی ها سکوت کردند تا انقلاب در برابر رژیم شاه پیروز شود،
آن اتفاق افتاد. هدف من تضعیف تلاش‌های موسوی و ایستادگی‌ شان در مقابل
خامنه‌ای و کودتاچیان نیست. به نظرم بیش از آن که از موسوی انتظار می‌رفت
ایستادگی کرد و به خواست‌های ولی‌فقیه نظام تن ندادند و به همین خاطر از
" کشتی نظام" که حالا تبدیل به " قایقی" شده پیاده شدید. می‌دانم تا کجا
از سوی خامنه‌ای و کودتاچیان تحت فشار هستند، محدودیت‌ها را نیز درک
می‌کنم، خوشحالم که به جای خاتمی، آقایان که مقاوم‌ترند کاندیدا شدید.
ببخشید این مقاله نبود. بیشتر یک کامنت طولانی بود."

دوست عزیز!

پاسخ به این نوشته را لازم می دانم، و بسیار لازم می دانم چرا که آنچه می
گویی، تنها سخن شخص شما نیست، و از سوی دیگر، چیزهایی می دانم که حدس می
زنم شنیدنش برای تو نیز مفید باشد. من انتظار ندارم که شما به صرف خواندن
پاسخ های من در نگاه تان تجدید نظر کنید، اما امیدوارم بتوانم واقعیت را
چنانکه درک می کنم به شما منتقل کنم، آنگاه تو " خواه پند گیر و خواه
ملال"

نوشته ای " صحبتم با طنز پرداز و نویسنده زبر دستی است که سالها مقاله ای
صنار و سه شاهی از گل آقا و جامعه می گرفت، لابد خانه ای اجاره ای داشت
در تهران، اما با عشق به کارش به لب همه ما لبخند می آورد. ابراهیم خان!
همان زمانی که شما تاکسی می گرفتی ومی رفتی دفتر روزنامه سیاسیون با
راننده و ماشین دولتی در شهر تردد می کردند. یکی از آنها عطاءالله خان
مهاجرانی که در دوران وزارت هم پسر بزرگش راننده داشت، هم دختر بزرگش، هم
لابد پسر کوچکش و دختر کوچک هم که کوچک تر از آن بود که راننده اختصاصی
داشته باشد. غرض این که به شما یاداوری بکنم نقش نویسنده و روشنفکر یک
چیز است و نقش سیاست مدار از جمله از نوع اصلاح طلب یک چیز. اهل سیاست
مرغ و مسمای حکومت را زده اند به شکم، ویلای لواسان از دست سردار
سازندگی، سهام فلان کارخانه، حقوق مزایا خلاصه شیرینی جمهوری اسلامی زیر
دندانشان مانده."

باید پاسخ بدهم که همه چیز آنطور نیست که می گویی، بگذار به سیاق خود با
اعداد و نظم ریاضی نکته به نکته مو به مو شرح کنم که ماجرا چیست:

اول: گفته ای که من نویسنده بودم و چیزی می نوشتم و کار فرهنگی می کردم و
مهاجرانی، وزیر حکومت بوده و از امکانات دولتی استفاده کرده و چنان می
گویی که انگار هنوز هم همان است. بگذار برایت بگویم که من نیز زمانی
مانند مهاجرانی در همین حکومت خدمت می کردم، فکر می کردم به مردم خدمت می
کنم. در سال 1364 به این نتیجه رسیدم که نمی خواهم شریک سیاست حکومتی
بشوم که از نظر آن روز من، کارش به نفع ملت نبود. از هر چه سیاست بود
کنار کشیدم و به صدا و سیما رفتم و در آنجا سعی کردم کاری کنم که برنامه
هایی بهتر و زیباتر برای مردم ساخته شود و حقایق بیشتری به گوش شان برسد.

بعد از دو سال این تلاش را نیز کم اثر دیدم و با محمد هاشمی دعوا کردم و
دولت را یکسره گذاشتم کنار و ماشین تهران 51 را تحویل دادم و سوار تاکسی
شدم و رفتم به سراغ نویسندگی، و دیگر فقط نویسنده شدم و این ماجرا در
ابتدای سال 1366 اتفاق افتاد. پشت دستم را واقعا، نه بطور تمثیلی، داغ
کردم که دیگر هرگز هیچ کار دولتی نکنم و نکردم. من نیز زمانی در همین
دولت بودم، اتفاقا برای همچو منی موقعیت دولتی جز حقوق کمتر و کار بیشتر
و عذاب وجدان چیزی نبود. برادری داشتم که تاجر بود و به من گفته بود بیا
برو فرنگ و دکترای جامعه شناسی بگیر و برگرد، و خودت را از این مخمصه کار
دولتی بیرون بیاور، پاسخش دادم که اگر ما هم از این حکومت بیرون برویم،
انقلاب نابود می شود و یک مشت دیوانه مملکت را به باد می دهند.

می خواهم بگویم که اگر من در سال 64 از سیاست کشیدم کنار و در سال 66 کار
دولتی را یکسره رها کردم، و شدم نویسنده ای که می خواست به فرهنگ و هنر
بپردازد، عطاء الله مهاجرانی هم سرنوشتی مثل من داشت. او نیز مدتی کار
دولت را می کرد و بعد، نه بخاطر دزدی و فساد و بدی و بی لیاقتی، بلکه
دقیقا بخاطر اینکه کارش به نفع مردم بود، از کار کنار رفت و به فرنگ آمد
و حالا شده است همان نویسنده که می خواهد برای آزادی مردم بنویسد و کاری
بکند. تردید ندارم که نه ایشان روش و منش مرا می پسندد و نه من روش و کنش
او را دوست می دارم، اما شک ندارم که آنچه او می کند، به نفع همه
آزادیخواهان است، چه آنانکه مثل او فکر می کنند، چه آنها که از او بدشان
می آید.

دوم: به دلایل کاملا شخصی، من از یک موجود ایدئولوژیک تبدیل به یک
نویسنده مطرود شده بودم، و مهاجرانی در دایره قدرت سعی می کرد شرایط را
به نفع قدرت خوب پیش ببرد، اما همان انسان مذهبی ایدئولوژیک بود، از او
شخصا خوشم نمی آمد، کما اینکه فکر می کنم او هم هرگز بعد از چرخش من، از
من خوشش نمی آمد. اما من همواره نقش او را در حکومت و دولت تحسین می
کردم. وقتی در صدا و سیما بودم، رمان رضا براهنی به دستم رسید، رمان "
رازهای سرزمین من" را می خواست منتشر کند و مجوز نمی دادند. مساله را به
مهاجرانی گفتم و او کمک کرد تا آن کار اجازه چاپ بگیرد. بعدا هم هر جا
بود، همیشه طرفدار گسترش فکر و فرهنگ بود. وقتی به ارشاد خاتمی رفت، کاری
کرد کارستان. او فضای فرهنگی کشور را باز کرد. مجوز نشر بسیاری از
کتابها، موسیقی ها، فیلمها، نشریات، مراسم فرهنگی، موسسات فرهنگی و
بسیاری دیگر از فعالیت های فرهنگی داده شد، و همین فضای زندگی فکری و
سیاسی و فرهنگی را ایجاد کرد. اتفاقا از نظر من بزرگی مهاجرانی بخاطر
کارش به عنوان نویسنده، یا نقش اش در جنبش سبز، یا مخالفتش با حکومت
نیست، بلکه بخاطر دوران طلایی حضور او در وزارت ارشاد است.

اگر من نویسنده توانستم کتابهایم را منتشر کنم، بخاطر وجود فردی مثل
مهاجرانی بود. بارها با او بر سر انتشار آثارم دعوا کردم، اما همواره می
دانستم، همین که کسی هست که با دعوایی می شود از او مجوز انتشار کتابی را
گرفت، این یعنی یک خدمت بزرگ. مهاجرانی ممکن است هزار تیر تهمت به سویش
رها باشد و چه بسا که تیری نیز بر او کارگر شود و بعید نیست تهمتی هم
درست از آب دربیاید. اما همان دوره کوتاه حضورش در ارشاد که " رویه" ای
شد برای پنج سال آزادی فرهنگی توسط مسجد جامعی، بزرگترین دلیل افزایش
تولید فرهنگ آزادی، تولید هنر و هزار کار فرهنگی است که پیش از او نمی
شد. شرم آور است که استبداد سیاسی کاری کرده که من نویسنده همیشه باید
چشمم به در وزارت ارشاد باشد تا اجازه زنده بودن را به آثارم بدهند یا
ندهند، اما همین است که هست و در این هستی زشت، وجود آدمی مثل مهاجرانی
بود که به من و هزاران روزنامه نگار، نویسنده، طراح، نقاش، سینماگر،
موسیقیدان، اهل نمایش، مجسمه ساز اجازه می داد تا آزادی بیشتری داشته
باشند.

سوگمندم که بگویم ما مردم ایران، مردم خوبی نیستیم. اگر کسی مثل کرباسچی
ده سال برای ما کاری بزرگ بکند، اما یک بار یک اشتباه بکند، بکلی او را
حذف می کنیم و از دایره خوبان بیرونش می کنیم، در حالی که در هر جای جهان
اگر کسی یک بار خدمتی به مردم بکند، تا عمر دارد قدرش می دانند. آقای بنی
صدر از زمانی که به فرانسه رفت، در جایی شبیه کاخ زندگی می کند، چرا که
دولت فرانسه متعهد است که وقتی رئیس جمهوری را پناه داد، با او مثل یک
رئیس جمهور رفتار کند. در حالی که در فرهنگ ایرانی همین که کسی دوران
قدرتش تمام شود، همین که کشته نشود یا از کشور اخراج نشود، گویی که
بزرگترین لطف را به او کرده ایم.

در باره مهاجرانی بگویم که من قدردان همیشه و ابدی دوران طلایی حکومت
مهاجرانی در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی هستم. او مرا به عنوان نویسنده
زنده کرد، و همچون من هزاران تن بودند. بسیاری از کسانی که بیرون ایران
زندگی می کنند، در دوران طلایی فرهنگ در عصر خاتمی کتابهای شان را که در
بیرون ایران بزحمت با تیراژ دویست یا حداکثر پانصد نسخه منتشر می کردند،
در همان زمان کتاب های شان را با تیراژ بسیار بالا در داخل منتشر کردند و
همین شد که بزرگانی مانند بهمن فرمان آرا آمدند به ایران و فیلم ساختند و
زندگی شان از این رو به آن رو شد.

سوم، نوشتید که مهاجرانی از سه چهار ماشین دولتی استفاده می کرد و ویلایی
در لواسانات داشت و خانه ای لابد در جای دیگر و چهار راننده داشت و از
چرب و شیرین قدرت بهره مند بود. حرف درستی است. ولی نمی دانم این چه
اشکالی دارد، در کشوری مثل ایران؟ درست برعکس، مرتضی نبوی وقتی در دهه
شصت وزیر مخابرات بود، با موتور سیکلت سرکار می رفت. در تمام آن دوران
ایران مسخره بازاری بود به لحاظ ارتباطات الکترونیک، بعدا که غرضی آمد و
نقض غرض کرد و شاید هم کلی ماشین و خانه گرفت، وضع مخابرات ایران بهتر
شد. شما بهتر از من می دانید که آقای احمدی نژاد، نه حقوقی کلان می گیرد،
نه خانه ای در لواسانات دارد، نه در تورنتو برای خودش خانه ای خریده است،
اما همین موجود پاکدست شریف که دزد نیست، 270 میلیارد پول کشور را در عرض
چهار سال به آشغال تبدیل کرد.

ممکن است پولی هم به فقرا و مردم محروم رسیده باشد، نوش جان شان، اما بخش
اعظم پولی که توسط احمدی نژاد مصرف شد، اتلاف بودجه کشور بود. قدرت خرید
مردم کاهش یافت و رشد کشور رو به نزول گذاشت و زیانی عظیم براقتصاد وارد
شد. من ترجیح می دهم یک دزد حرفه ای ولی باعرضه رئیس جمهور بود، یک
میلیارد از بودجه کشور را می دزدید ولی مردم زندگی بهتری داشتند. مشکل ما
کارآمدی است، اگر وزیری دستش پاک باشد که چه بهتر، ولی زیان یک وزیر بی
عرضه که حقوق نمی گیرد، میلیونها بار بیشتر از حقوق نگرفته اوست. کدام
فقیر و شریفی را می شناسید که در ایران بقدرت رسیده باشد و وضع معیشت
مردم بهتر شده باشد؟ رضا شاه آمد و ایران را از یک ویرانه نفرین شده به
یک کشور تبدیل کرد، یک عالمه هم دزدید، اما تمام دزدی او به اندازه یک
هزارم خدمات او به کشور نمی شود.

مهاجرانی با چهار ماشین و لابد سه چهار کارمند و منشی و چند میلیون تومان
پول حقوق ماهانه، زندگی خوبی برای خودش فراهم کرد. خدا را شکر که بلد بود
از ویلا استفاده کند و آدم خوش سلیقه ای بود. احمدی نژاد همین امروز، با
حداقل یک گارد محافظ پنجاه نفره، حداقل ده اتومبیل، یک هلی کوپتر، یک
هواپیمای نیمه اختصاصی، ماهانه حقوق اندکی می گیرد، ولی کاری جز ضربه زدن
به زندگی مردم ندارد. کدامش را می خواهید؟ انتخاب با شماست.

چهارم: ممکن است بگوئید که ما وزیری و وکیلی و مسوولی می خواهیم که هم
پاک باشد و هم کارآمد، یعنی مثل خاتمی. اگر چنین کسی باشد با او چه می
کنید، هیچ، فریاد می زنیم " خاتمی خاتمی، استعفا استعفا" آدمی چون خاتمی
تا زمانی که جامعه و دولت و نفت و دین دولتی به این سیاق باشد، پایدار
نمی ماند. خاتمی یک موهبت و یک شانس بزرگ بود. شاید گریه خاتمی را در
دومین بار که ثبت نام کرد، بخاطر نداشته باشید. او می دانست که نه حکومت،
نه سیاستمداران، نه مردم و نه حتی روشنفکران نمی گذارند او چنانکه می
خواهد و می تواند حکومت کند. او گریست به حال روزی که دانشجویی بر سرش
فریاد بزند و هر چه می خواهد بگوید، و همان دانشجو سه چهار سال بعد
گرفتار زندان حکومتی بود که هم کتکش می زد، هم نمی گذاشت حرف بزند، هم
اخراجش می کرد. همان دانشجو سه سال بعد، آرزویش این بود که ای کاش کسی
شبیه خاتمی برسر کار باشد که بشود از او سووال کرد.

تا زمانی که نفت هست، فساد دولتی در ایران خاتمه نخواهد یافت. تا زمانی
که دین دولتی بر سر کار است، کارآمدی به عنوان معیار انتخاب رعایت نخواهد
شد. تا زمانی که مردمی در کشور زندگی می کنند که تا یک هفته قبل از
انتخابات نمی توانند تشخیص بدهند که هاشمی رفسنجانی بهتر از احمدی نژاد
است، پوپولیسم همچنان از ملت ما سواری خواهد گرفت. و تا وقتی روشنفکران
کشورما، بخاطر فرهنگ دولتی مجبورند کارمندان وزارت ارشاد و صدا و سیما
باشند یا بخاطر یک وام تمام حیثیت شان را بفروشند، یا مجبور باشند آواره
فرنگ شوند و بی مخاطب بمانند، یا در سکوت زندگی کنند و تولیدشان متوقف
شود تا شرافت شان به باد نرود، انتظار نداشته باشیم که رشد فرهنگی و توجه
به قانون و دولت پاک و فرهنگ پاک داشته باشیم. فرق مهاجرانی با وزرای
قبلی و بعدی ارشاد در این است که همه شان از امکانات دولتی استفاده
کردند، اما مهاجرانی و مسجد جامعی به دلایل شخصی و تاریخی به فرهنگ و
آزادی خدمتی گران کردند.

رفیق من! برادرم!

زمانی که مهاجرانی وزیر بود، بخش وسیعی از اهل خرد آرزو می کردند که ای
کاش او رئیس جمهور می شد، اگر کسی می گفت که مهاجرانی قرار است مدیرعامل
صدا و سیما بشود، همه از خوشحالی سکته می کردیم، حالا شایعه حضور
مهاجرانی در تلویزیون سبز که نه به بار است و نه به دار، چنان رگ های
گردن تان را بیرون می زند که انگار شیطان مستقیما بر ما نازل شده است. من
در سالها نوشتن و کار کردن در داخل و خارج از ایران یاد گرفته ام که باید
شرایط ایران را در نظر گرفت و بدون تغییرات ممکن و مشخص این جامعه به
جایی نمی رسد. جنبش سبز شانس بزرگ ما برای چنین وضعی است. اگر بدانیم که
واقعیت اجتماعی چیست، اگر استقامت داشته باشیم، اگر وسط کار تصمیم مان
عوض نشود و یکباره دل مان انقلاب نخواهد، اگر و هزار اما و اگر که در
زندگی ماست..... و اما درباره بخش دیگر نوشته شما پاسخ می ماند به فردا

این نوشته ادامه دارد.

قبل و بعد از زندان :شهرام امیری، جعفر پناهی ،عمادالدین باقی، هدایت آقایی ،محمد ع

امیر شکیبا — Fri, 16 Jul 2010 20:33:03 GMT

یا آمریکایی ها معنی شکنجه کردن بلد نیستند یا شهرام امیری نمی داند شکنجه یعنی چه

عکس هایی از منزل شخصی مستر بین

امیر شکیبا — Thu, 15 Jul 2010 20:38:13 GMT

دکتر شریعتی می گوید

امیر شکیبا — Mon, 12 Jul 2010 21:20:33 GMT

دموکراسی می گوید : رفیق حرفت را خودت بزن ،نانت را من می خورم!

مارکسیسم می گوید: نانت را خودت بخور ، حرفت را من می زنم!

فاشیسم می گوید : نانت را من میخورم ، حرفت را هم من می زنم ، تو فقط برای من کف بزن!

اسلام حقیقی می گوید: نانت را خودت بخور ، حرفت را هم خودت بزن ، من برای اینم که به حق برسی!

اسلام دروغین می گوید:تو نانت را بیاور بده به ما،ما قسمتی از آن را جلویت می اندازیم و تو حرف بزن ... اما حرفی را که ما می گوییم!

)معلم،دکتر علی شریعتی (

مراسم بزرگداشت خسرو شکیبایی

امیر شکیبا — Mon, 12 Jul 2010 20:42:29 GMT

شامگاه یکشنبه 20 تیر ماه طی مراسمی از کتاب مرحوم «خسرو شکیبایی» در ایوان شمس رونمایی شد و هنرمندان یاد و خاطره‌اش را گرامی داشتند.

بنابر این گزارش، مراسم راس ساعت 18 با تلاوت آیاتی چند از کلام الله مجید و پخش سرود ملی جمهوری اسلامی ایران آغاز شد و در ادامه این برنامه، صدای زنده یاد «خسرو شکیبایی» برای حضار در سالن پخش شد.

در ادامه «رضا رشیدپور» (مجری) این برنامه روی سن آمد، به حضار در سالن خیر مقدم عرض کرد و از «جمشید مشایخی» دعوت کرد تا روی سن بیاید و چند کلامی برای حضار در سالن قرائت کند.

* مشایخی: یک هنرمند حرفهایش را با آثاری که خلق می‌کند، ارائه می‌دهد
مشایخی روی سن آمد و سخنانش را چنین آغاز کرد: به نام خداوند جان خرد، کزین برتر اندیشه بر نگذرد. خوشحالم که در جمع شما عزیزان هستم، اکثر شما عزیزان میهمان نیستید بلکه میزبانید.

در ادامه «جمشید مشایخی» یک بیت از حافظ را برای حضار در سالن قرائت کرد و گفت: گر در سرت هوای وصال است ، باید که در گه اهل هنر شوی
این پیشکسوت عرصه بازیگری ادامه داد: با تشکر از سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، به سهم خودم از آقای «هادی منبتی» که طرفدار هنر ایران زمین است، تشکر می‌کنم و با افتخار به وجود نازنین معلم بزرگوارم «حمید سمندریان». به او نمی‌گویم استاد چرا که ایشان من را به حقیقت رساند و او سمتی بالاتر استادی دارد. با تشکر ویژه از دلسوزانی که زحمت کشیدند و این کتاب را تهیه کردند و به هیچ وجه، قصد، نیت و چشمداشت مالی نداشتند بلکه اینها عاشق هنرمندان هستند.
مشایخی در پایان کلامش نیز افزود: می‌دانم شما اهل شنیدن نیستید بلکه یک هنرمند حرف‌هایش را با آثاری که خلق می‌کند، ارائه می‌دهد. به گزارش فارس، در ادامه این مراسم تصاویری از درگذشتگان سال 1389 با عنوان کلیپ «یاد یاران» ساخته «فرامرز امینی» برای حضار در سالن به نمایش درآمد.

* شهاب حسینی: شادروان «خسرو شکیبایی» تجسم عینیت یافته خلوص بازیگری بود
در ادامه این برنامه «شهاب حسینی» به روی سن آمد و در وصف شادروان «خسرو شکیبایی» سخن گفت. او سخنانش را چنین آغاز کرد: با عرض سلام و ادب و احترام به محضر استادان در سالن به خصوص استاد «حمید سمندریان» که مفتخرم زیر سایه حمایت ایشان وارد دنیای بازیگری شده‌ام و استاد «جمشید مشایخی» هم نسبت به این بنده حقیر لطف دارند.
حسینی در ادامه افزود: در محضر شما سخن گفتن کمی دشوار است اما از روح بلند زنده‌یاد «خسرو شکیبایی» مدد می‌گیرم تا چند کلامی را بگوییم. در یک کلام می‌توان در مورد این عزیز سفر کرده بگوییم که زنده‌یاد «خسرو شکیبایی» تجسم عینیت یافته خلوص بازیگری بود.

* کرامتی: یادم هست روزی، روزگاری...
در ادامه این برنامه کلیپ «پرتره صورت بی‌نقاب» از آثار شادروان «خسرو شکیبایی» برای حضار در سالن به نمایش درآمد و «مهتاب کرامتی» روی سن آمد و در وصف مرحوم «خسرو شکیبایی» سخن گفت.

وی اظهار داشت: یادم هست روزی، روزگاری زندگی آکنده بود از عشق و عشق توانایی به امید رسیدن، یافتن، لحظه‌ها را ساختن، دشمنی‌ها را بدور انداختن. دلم می‌خواست درد سینه را مرهمی باشم برای سینه چاکان، من عاشق شدم به خانه پروین، ولی بی‌پروا بگوییم، عاشقانه نمی‌گویم، باورها را بشکن، آری عاشق مرده، اما من هنوز عاشقم، عاشق یک خوشه پروین.

* نجفیان: مرحوم «خسرو شکیبایی» با مردم خالص و فروتنانه رفتار کرد

در ادامه این برنامه «رسول نجفیان» روی سن آمد و برای حضار در سالن به اجرا برنامه پرداخت و گفت:
خیز و در کاسه زر آب طربناک انداز
پیشتر زان که شود کاسه سر خاک انداز
ملک این مزرعه دانی که ثباتی ندهد
آتشی از جگر جام در املاک انداز
عاقبت منزل ما وادی خاموشان است
حالیا غلغله در گنبد افلاک انداز
چشم آلوده‌نظر از رخ جانان دور است
بر رخ او نظر از آینه پاک انداز
غسل در اشک زدم کاهل طریقت گویند
پاک شو اول و پس دیده بر آن پاک انداز
نجفیان در ادامه افزود: درود می‌فرستم برخانواده و مردم هنر دوست و یاد مرحوم «خسرو شکیبایی» را به سهم خود گرامی می‌دارم.

در ادامه «رسول نجفیان»، دو اثر خود «رسم زمونه» و «چوپان خراسانی» را برای حضار در سالن اجرا کرد.

وی در ادامه طی سخنانی گفت: زنده‌یاد «خسرو شکیبایی» با مردم خالصانه زندگی کرد و وقتی جوانی از او تقاضای عکس و امضا می‌کرد، او با فروتنی هر چه تمام با این جوانان برخورد مهربانانه داشت.

هنگامی که رسول نجفیان «رسم زمونه» را می‌خواند، همسر زنده‌یاد «خسرو شکیایی» به یاد او اشک می‌ریخت.

* مجید جعفری: بخش عمده کار زنده‌یاد «خسرو شکیبایی» با خانواده‌اش بود
در ادامه این برنامه «مجید جعفری» روی سن آمد و در وصف مرحوم «خسرو شکیبایی»، خاطرنشان کرد: صحبت کردن در مورد این مرد بزرگ کمی دشوار است اما من به‌دور از احساسات می‌خواهم در وصف او سخن بگوییم که فکر می‌کنم بخش‌هایی از این کلام شنیدنی باشد. بخش مهم زندگی «خسرو شکیبایی» با خانواده‌اش بود، او زندگی جداگانه از کارش نداشت، همسرش هم از قدیم یکی از دوستانش بود و نتیجه اولین ازدواج او فرزندی بود به نام «پوپک» اما رسم زمانه در سزرمین ما این طور رقم می‌خورد که بزرگان هرگز آسودگی نمی‌بینند و نخبه‌کشی از رسوم دیرینه ما است که از نمونه آن می‌توان به ذکریای رازی، فردوسی و .. اشاره کرد که آن بزرگواران هم در روزگار سختی زندگی کردند. به هر حال زندگی اول مرحوم «خسرو شکیبایی» به جدایی افتاد و زندگی دومی آغاز شد و حاصل زندگی دوم فرزند ارزشمندی بود به نام «پوریا»، همچنین همسرش «پروین کوشیار» هم تا آخر عمر این مرحوم همراه و همدل او بود.

وی اظهار داشت: زنده‌یاد «خسرو شکیبایی» هرگز زندگی را جدا از کارش نمی‌دید و این کار را سخت می‌کرد اما همسرش با تمام استقامت و عشق او را حمایت کرد تا او به موفقیت‌های پیاپی دست پیدا کند.

وی در ادامه افزود: همگان می‌دانند که زندگی اول مرحوم «خسرو شکیبایی» هم با عشق و محبت به وجود آمد و روزی که به اتمام رسید، همه ما حسرت خوردیم اما شرایط، سختی‌ها و دشواری‌ها باعث این جدایی شد.

او گفت: به نظر من مرحوم «خسرو شکیبایی» خوب معرفی نشد و من از این کار همواره ناراحت بودم اما شادروان «خسرو شکیبایی» تمام زندگی‌اش را به پای هنر ریخت و عمق نگاه بسیار وسیعی داشت. در بازیگری از تئاتر آغاز کرد و برای خود تعریف مشخصی از بازیگری داشت. او می‌گفت: بازیگری فعلی است مرکب از سه ترکیب حس، صدا و حرکت و هر سه این آیتم‌ها را معنی می‌کرد. او عنصر خلاقیت، نویسندگی، کارگردانی و بازیگری را با هم داشت و من افتخار این را داشتم که در 9 اثر تئاتر کنار این عزیز از دست رفته باشم.

* صادقی: حضور زنده‌یاد «خسرو شکیبایی» را در این مراسم احساس می‌کنم
در ادامه این برنامه «ژیلا صادقی» مجری هم در وصف مرحوم «خسرو شکیبایی»، گفت: ماه مبارک رمضان سال 1385 افتخار همکاری با این عزیز را داشتم و در آن مقطع خیلی نتواستم با او صحبت کنم، اما امروز او را در این جمع حس می‌کنم و دوست دارم به او بگویم که چه آرام خفته‌ای و دوست دارم بار دیگر تو را بیینم.

بنابراین گزارش، در ادامه «فاضل جمشیدی» به همراه نوازندگی «پریچهر خواجه» به مدت 15 دقیقه ترانه‌ای برای حضار در سالن قرائت کرد.

*مدیری: از دست‌نوشته‌های مرحوم «خسرو شکیبایی» چیزی نماند جزء غم و اندوه
در ادامه این برنامه «مهران مدیری» به روی سن آمد و در وصف مرحوم «خسرو شکیبایی»، خاطرنشان کرد: با عرض سلام خدمت حضار در سالن، روح مرحوم «خسرو شکیبایی» شاد و خداوند استاد «جمشید مشایخی» را برای ما حفظ کند چرا که او معرفت آن نسل را به ما آموخت.

مدیری ادامه داد: هنگامی که وارد سالن شدم دست‌نوشته‌ای از مرحوم «خسرو شکیبایی» به من دادند تا یکی از آنها را برای شما قرائت کنم اما وقتی آنها را می‌خواندم، یک چیز مشترک میان آنها وجود داشت و آن هم غم و اندوه بود و این سوال به ذهنم آمد که چرا ما خوشحال نیستیم.

کارگردان «شب‌های بربره» تصریح کرد: ما عمدتا مشهوریم، پولداریم و ...اما خوشحال نیستیم، جمله‌ای به ذهنم آمد که یکی از زیباترین کلام‌های تاریخ ایران است که در فیلم «کمال الملک» ساخته شادروان «علی حاتمی» عنوان شد و در آن کلام استاد «جمشید مشایخی» درخشان ظاهر شده‌اند. جایی که «کمال الملک» به «مظفرالدین شاه»، گفت: در ممالک دیگر فراوان هنرمند مثل من وجود دارد و یکی را بیش از دیگری ارج می‌نهند اما من در اینجا یک تنم و شما با این یک تن چه کردید.

* آغداشلو: مرحوم «خسرو شکیبایی» نازنین، با محبت و بی‌آزار بود
در ادامه این جلسه «آیدین آغداشلو» روی سن آمد و در مورد زنده‌یاد «خسرو شکیبایی»، گفت: با سلام، من اینجا هستم به خاطر این که وقتی بزرگی از میانه می‌رود، از هر جمعی و جماعتی فرقه‌ای به یاد او جمع می‌شوند و هر کس به فراخور حال خود هدیه‌ای را به میان می‌آورد.

آغداشلو ادامه داد: زیاد حرفی نیست که پیش‌تر ناگفته باشد. آخرین دیدار من و مرحوم «خسرو شکیبایی» بر می‌گردد به زمانی که برای استاد «جمشید مشایخی» گرامیداشتی برگزار شد و قرار نبود او سخن بگوید اما درخواست کردند و او آمد روی سن و زود هم رفت و من فکر نمی‌کردم که دیگر او را نخواهم دید.

او ادامه داد: او را از قدیم می‌‌شناختم و همیشه او را دوست داشتم. او نازنینی بود به تمام معنا و هر چه اساتید از او بگویند درست است، چرا او سراسر مهر بود و از همه مهم‌تر این که او آزاری نداشت و از این امر ثمره‌های فراوانی برد. در فیلم‌هایی از او که پخش شد، دیدم که چقدر جوان، رشید و قد بلند بود.

وی در پایان خاطرنشان کرد: یکبار با دخترم «تارا» در رستورانی مشغول صرف غذا بودیم که شادروان «خسرو شکیبایی» با جمعی از دوستانش وارد آن رستوران شد و در میز دیگری نشست و بعد از لحظه‌ای من را دید، ایستاد و به من سلام کرد. از آن لحظه بود که احترام دختر من به من صد چندان شد. او چه زود رفت و رفتنش ساده نبود.

* سمندریان: خاطرات، هنر را زنده نگه می‌دارد
در ادامه «حمید سمندریان» به روی سن آمد و گفت: خاطره‌ای ندارم و اما در طول سال اتفاق‌هایی است که ذهن انسان را پر می‌کند و این ایام سپری می‌شود و به فراخور زمان خاطره‌ها از میان می‌روند و چیزی دیگری وارد ذهن می‌شود و این کار خوشایند است.
او گفت: خاطره‌ها می‌توانند یک قاب عکس باشند و یا یک فیلم که اذهان را پر کند اما این شاخصه هنر است که زندگی را ادامه می‌دهد. امروزه «جمشید مشایخی» را دیدم که صدایش می‌لزرد اما این صدا، خاطره محبت‌های گذشته او است و این دیدارها است که خاطرات را زنده نگه می‌دارد.

*خمسه: با شادوران «خسرو شکیبایی» فضای شادی داشتم
در ادامه «علیرضا خمسه» به روی سن آمد و گفت: امشب شب شادی است اما هر کس که می‌آید، غمگین می‌شود.

وی در ادامه افزود: از «خسرو شکیبایی» گفتن همین قدر که وقتی با او بودم، فضای شادی داشتم و همیشه صدای خنده‌اش در گوشم وجود دارد، حال سئوال این جا است که چرا ما این قدر مرحوم «خسرو شکیبایی» را دوست داریم.

خمسه با اشاره به این که من همیشه شکیبایی را دوست دارم، ادامه داد: او برای من حکم یک جویبار را دارد و این یک واقعیت است. یادم می‌آید او روزی به من گفت: چه دندان‌های زیبایی داری...

* رونمایی از کتاب شادروان «خسرو شکیبایی»
درادامه این مراسم از کتاب شادروان «خسرو شکیبایی» رونمایی شد و به صورت تصویری از عواملی که در تهیه این کتاب نقش داستند، مصاحبه‌ای تنظیم شد که برای حضار در سالن به نمایش درآمد و در ادامه مجری از آقایان «جمشید مشایخی»، «حمید سمندریان» و «پروین کوشیار» درخواست کرد تا روی سن بیایند و جوایز کسانی که در تهیه این کتاب نقش داشتند، اهدا کنند که اسامی این عزیزان به شرح زیر است:

اکبر عالمی، جلال‌الدین معیریان، هادی منبتی، الهام قره‌خانی،ناصر میرباقری، امیر مهرتاش مهدوی، محمد زمانیان، علیرضا داد، احسان میرباقری، رضا رشیدپور،اسرافیل شیرچی، سام مشایخی، فاضل جمشیدی، بابک مانی، محمد رضا قوام‌پور، جواد میر هاشمی، مونا میرباقری، فخرالدین میرباقری، فریدون خسرویان، بهرام گوهری، علی ظهوری‌راد، شراره ایرانی، جمید پورکرباسی، محمد حسین فردوسی، حمید جواهری، حسام حاجی‌عباسی، امید مردان بیگی، جواد میرهاشمی.
در ادامه لوج تقدیری توسط «حمید سمندریان» به استاد «جمشید مشایخی» اهدا شد.

*طهمورث: مرحوم «خسرو شکیبایی» همیشه اسطوره بود و هست
در ادامه «سیاوش طهمورث» روی سن آمد و گفت: در این مراسم همه در وصف مرحوم «خسرو شکیبایی» گفتند تا او را اسطوره کنند اما من می‌گویم که او اسطوره بود. با او ایام خوبی داشتم اما متأسفانه نتوانستم با او هم‌بازی شوم و از این بابت خیلی حسرت می‌خورم.

*توکلی: مرحوم «خسرو شکیبایی» مسئول مشغول بود
به گزارش فارس، در بخش پایانی این مراسم «هوشنگ توکلی» روی سن آمد و گفت: در حوزه روانشناختی یک مطلبی خواندم که به دلم نشست. در این مطلب یک تقسیم‌بندی صورت گرفته بود و انسان را به دو دسته مشغول و مسئول تقسیم بندی کرد. اما مرحوم «خسرو شکیبایی» مسئول مشغول بود. او سیاست را خوب می‌شناخت اما جزو هیچ فرقه‌ای نبود. او سالم و سلامت زندگی کرد.

به جز سخنرانان و تقدیرشدگان، از دیگر حضار در این نشست می‌توان به: محمدرضا جعفری‌جلوه، هوشنگ گلمکانی، اکرم محمدی، هارون یشایایی، داریوش اسدزاده، امیر سیدزاده، میکائیل شهرستانی، رضا بنفشه‌خواه، فرزین محدث، رضا فیاضی، آناهیتا همتی، صدرالدین حجازی، محمد متوسلانی، جعفر پناهی، مسعود رایگان، نظام‌الدین کیایی، حبیب رضایی، امیر زند، حسین خانی‌بیگ، حبیب ایل‌بیگی، احمدرضا اسعدی، رحمان مقدم، محمد زرین‌دست، بهاره رهنما، فرهاد بشارتی، هائده حائری، حمیدرضا افشار، اصغر بیچاره، رضا استادی، امیرمحمد زند، جلیل فرجاد، مازیار رضاخانی، مهرداد صدیقیان، مهرداد فلاحتگر و ... اشاره کرد.

مصطفی کرمی تصویردار مصدوم سینما هم مهمان ویژه این جشن بود.
«علیرضا عصار» نیز در پایان این مراسم قطعاتی را اجرا کرد.

این مراسم راس ساعت 22 به اتمام رسید.

شعری زیبا از دکتر شریعتی

امیر شکیبا — Sat, 10 Jul 2010 20:04:50 GMT

پریشانم

چه می‌خواهی‌ تو از جانم؟!

مرا بی ‌آنکه خود خواهم اسیر زندگی ‌کردی

خداوندا!

اگر روزی ‌ز عرش خود به زیر آیی

لباس فقر پوشی

غرورت را برای ‌تکه نانی

‌به زیر پای‌ نامردان بیاندازی‌

و شب آهسته و خسته

تهی‌ دست و زبان بسته

به سوی ‌خانه باز آیی

زمین و آسمان را کفر می‌گویی

می‌گویی؟!

خداوندا!

اگر در روز گرما خیز تابستان

تنت بر سایه‌ی ‌دیوار بگشایی

لبت بر کاسه‌ی‌ مسی‌ قیر اندود بگذاری

و قدری آن طرف‌تر

عمارت‌های ‌مرمرین بینی‌

و اعصابت برای‌ سکه‌ای‌ این‌سو و آن‌سو در روان باشد

زمین و آسمان را کفر می‌گویی

نمی‌گویی؟!

خداوندا!

اگر روزی‌ بشر گردی‌

ز حال بندگانت با خبر گردی‌

پشیمان می‌شوی‌ از قصه خلقت از این بودن، از این بدعت

خداوندا تو مسئولی

خداوندا تو می‌دانی‌ که انسان بودن و ماندن

در این دنیا چه دشوار است

چه رنجی ‌می‌کشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است!

سریال 48 با هنرنمایی شهرام امیری

امیر شکیبا — Tue, 29 Jun 2010 19:51:36 GMT

در پی استقبال چشمگیر از سریال «24» مدیران شبکه فاکس اعلام کردند که درصدد ساخت سریالی جدید تحت عنوان «48» هستند. سریال 48 داستان زندگی یک دانشمند هسته ای ایرانی است که در کشور عربستان به دست نیروهای اطلاعاتی این کشور ربوده شده و سپس تحویل نیروهای آمریکایی می گردد. آمریکایی ها این دانشمند ایرانی را به کشورشان منتقل می کنند و سعی می کنند تا با انجام انواع و اقسام شکنجه ها، وی را وادار به همکاری کنند.
داستان از آن جا جالب تر و جذاب تر می شود که این دانشمند هسته ای ایرانی تصمیم می گیرد برای به رخ کشیدن قدرت خود و کشورش، هر چهل هشت ساعت یک بار از دست مامورین آمریکایی فرار کرده و با آپلود کردن فیلمی از خود در سایت «یوتوب» جنایات آمریکایی ها را افشا کند. وی پس از هر بار آپلود فیلم در یوتوب، دو مرتبه خود را تسلیم نیروهای آمریکایی می کند تا بدین ترتیب اقتدار آن ها را زیر سوال ببرد.
گفتنی است قرار است آقای «شهرام امیری» بازیگر سرشناس ایرانی، آمریکایی، به عنوان بازیگر اول در این سریال ایفای نقش کند. شنیده ها حاکی از آن است که تاکنون دو اپیزود از این سریال ساخته شده است.